العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
230
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
فرمود : چرا به خدا قسم حلال است به خدا سوگند خونش حلال است براى تو و هر كس اين سخن را از او بشنود ريختن خونش حلال است . گفتم : مگر اين حرف ناسزا گفتن بشما نيست . فرمود اين ناسزا به خدا و پيامبر و ناسزا به آباء و به من است هر ناسزائى از اين نسبت دادن كمتر است و بالاتر از اين حرف نيست . گفتم : اگر من از سعايت دشمن حتمى در باره خود نترسم ولى ممكن شود كه اين كار من ضررش متوجه ديگرى گردد من از كشتن او منصرف شوم و به اين كار اقدام نكنم آيا گناهى به گردن من هست ؟ فرمود : چندين برابر گناه به گردن تو است بىآنكه از اين گناه چيزى كم شود . مگر نميدانى كه برجستهترين شهدا از لحاظ درجه روز قيامت كسى است كه خدا و پيامبر را پنهانى يارى كند و دفاع از خدا و پيامبر مىنمايد . رجال كشى : بطائنى گفت : از حضرت موسى بن جعفر شنيدم ميفرمود : خدا لعنت كند محمّد بن بشير را و او را دچار حرارت آهن كند او را بر ما تهمت زده خدا از او بيزار باشد من نيز از او بيزارم خدايا من پناه به تو مىبرم و از او بيزارم در مورد ادعائى كه راجع به من نموده ابن بشير خدايا مرا از شر او راحت كن . سپس فرمود : علي ! هر كس جرات پيدا كند كه عمدا بر ما دروغ ببندد خداوند او را گرفتار حرارت آهن مىكند . بنان بر علي بن الحسين عليه السّلام دروغ بست خدا او را دچار حرارت آهن مىكند . و مغيرة بن سعيد بر حضرت باقر دروغ بست او را دچار حرارت آهن نمود و ابو الخطاب دروغ بر پدرم بست خدا او را دچار حرارت آهن كرد . و محمّد بن بشير بر من دروغ مىبندد خدا او را لعنت كند به خدا پناه مىبرم و از او بيزارم .